Αφιερωμένο σε έναν Κώστα

Σε βλέπω και το μάτι μου, πέφτει στο κενό

που έχεις στο κεφάλι σου, το ηλίθιο, το καραφλό

θέλω να φτύσω στην παλάμη μου, και να σου ρίξω φάπα

με ευθύς να σου το δίλλημα, στην καράφλα ή στη μάπα;

~   Ο   ~

Το σκέφτομαι για λίγο έντονα, γύρω στο ένα λεπτό

κοιτώντας με μίσος το κεφάλι σου, το ηλίθιο, το καραφλό

Και τελικά αποφάσισα, να μη σου ρίξω φάπα

γιατί θα λερωθώ με το πετρέλαιο, που έχεις στην καράφλα

~   Ο   ~

Μα σκέψου ποιος ηλίθιος, θα λούζονταν με ντίζελ

τώρα που με την κρίση δεν μπορεί να βρει δουλειά, ακόμα και ο Βιν Ντίζελ;

Μόνον αυτός που βιολογία έγραψε, κάτω από την βάση

γιατί είναι ηλίθιος και δεν εγνώριζε, του γονιδίου τη δράση

~   Ο   ~

Που κάνει την καράφλα να περνά, απ’ τον γονιό στα τέκνα

και ούτε με ντίζελ μήτε με αλοιφές, γλυτώνεις από τέτοια

Κι αν δεν κατάλαβες εσύ είσαι αυτός, εσύ είσαι, ναι, Σταμάτη

που έτσι όπως σκας γυαλιστερός, σε βλέπω, μου γυρνά το μάτι

~   Ο   ~

Γι’ αυτό λοιπόν Ηλίθιε, με κεφαλαίο ήττα

πρόσεχε την επόμενη φορά, θα χω μαζί μου σπίρτα.